Mila uit lockdown: “Een tweedehands bureau kopen en thuiskomen met een charmante verrassing…”

Twee maanden geleden reserveerde ik een bureau op een tweedehandssite. Twee maanden lang heb ik braaf gewacht om hem te mogen gaan halen…

Mijn dochter groeit en dus is het tijd om het tafeltje voor lilliputters dat al sinds haar jongste kindertijd dienst doet als bureau te vervangen.  Na een wekenlange zoektocht voor mijn kieskeurige prinses kwam ik eindelijk een bureau tegen die haar hart wist te stelen. Verkocht.

Past het wel in de koffer?

Gewapend met mondmaskers en materiaal zijn we hem gisteren dan uiteindelijk gaan halen. In een mum van tijd heeft mijn man het uit elkaar gehaald en de planken in de koffer gestapeld. Met ingehouden adem keek ik toe. Hopelijk gaat het erin! Een gespannen glimlach, wat onverstaanbaar gemompel van zijn kant… en dan een dichtslaande koffer. Gelukkig! Het scheelde maar een millimeter. Een duidelijker teken konden we niet krijgen: dat bureau is gemaakt voor ons!

Kleine meisjes worden groot…

Mijn kleine meid kon amper blijven stilzitten. Ze heeft geholpen waar ze kon. Ze hield de planken vast die mijn man aan elkaar schroefde en heeft daarna het hele meubelstuk ontsmet. Naast de volledige bureau leek ze plots weer zo klein! Een kleiner formaat was voor haar grootse plannen geen optie. Niet erg. Ze is er nu wel minstens vijftien jaar zoet mee!

Ik zag het al voor mij: mijn dochter de streverige puber met haar gedachten verzonken in een filosofieboek. Niet te hard van stapel lopen. Als het erop aankomt, zal het bureau alleen maar gebruikt worden om was op te verzamelen en om brownies te eten terwijl ze achter haar toekomstige pc zit…

De hele avond is ze bezig geweest met haar bureau in te richten. Elk boek en elk potje kreeg nauwkeurig een plaats aangemeten op het rekje dat in het verlengde ligt van het werkblad. Ze heeft er zelfs een lichtslinger aan gehangen. Very girly.

Fiona en Kevin, een liefde die zelfs de deo doorstaat…

Enige minpunt: we zijn er nog niet helemaal in geslaagd dat werkblad weer helemaal wit te krijgen. Momenteel is er nog een hartje doorboord door een pijl en met de tekst “Fiona love Kevin” zichtbaar. Mijn man zegt ons deodorant in sprayvorm te gaan halen om die liefde voor eens en voor altijd te verwijderen. Aangezien we deo zonder alcohol gebruiken, hebben we vooral de kamer een lekker geurtje gegeven.

Op internet las ik dat hij wel gelijk had: de oppervlakte moet gepoetst worden met een doek gedrenkt in 90° alcohol. Dat is voor morgen. Fiona en Kevin mogen nog één nachtje van elkaar houden.


Terug naar het nieuwsoverzicht